Abortus

Abortus is het opzettelijk afbreken van de zwangerschap door het opwekken van een miskraam of door de vruchtverwijdering via de vagina. Tegen het einde van de jaren '60 kwam er een kentering in de visie over het plegen van abortus, dat tot dan in de meeste landen verboden was. Dit hing samen met een reeks emancipatie -en bewustwordingsprocessen in de visie over de grenzen van het leven, de geboorteregeling en ook de maatschappelijke positie van de vrouw. Zo ontstond onder andere in Scandinavië, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Nederland een wetgeving waarbij abortus vericht door een arts werd toegestaan, mits aan bepaalde voorwaarden werd voldaan. Daardoor werd abortus uit de criminele sfeer gehaald en was vanaf dat moment een geöorloofde verantwoordelijke medische ingreep die kon uitgevoerd worden in abortusklinieken of algemene ziekenhuizen.

In 1990 werd in België de wet op zwangerschapsafbreking aangenomen door het parlement, sinds 1991 is de wet van kracht. Abortus staat nog steeds in het strafwetboek vermeld maar is niet strafbaar als aan de volgende voorwaarden voldaan wordt :
- De vrouw moet zich door de zwangerschap in een noodsituatie bevinden
- De zwangerschap mag slechts 12 weken ver zijn
- Tussen de eerste consultatie en de eigenlijke ingreep moeten 6 dagen verlopen zijn
- De vrouw moet ingelicht zijn over alternatieven om een oplossing te vinden voor haar noodsituatie
- De ingreep moet gebeuren onder medisch verantwoorde omstandigheden door een arts
- Aan de abortuskliniek moet een voorlichtingsdienst verbonden zijn

Daarmee heeft België een wetgeving die vergelijkbaar is met andere West-Europese landen. De zwangerschap is in België beperkt tot 14 weken voor een wettige abortus, in Groot-Brittanië is dit 24 weken en in Nederland 22 weken.

Meestal is de reden om een abortus te plegen ongewenste zwangerschap. Bij gewenste zwangerschap kan een aangetoonde afwijking van het kind de reden zijn. Gevaar voor het leven of de gezondheid van de moeder is slechts in enkele gevallen een reden om de zwangerschap te beëindigen.

- Binnen de 72 uur: Binnen de 12 uur en niet later dan 72 uur na de ongewenste zwangerschap kan men de abortuspil innemen, ook wel de Morning after pil genoemd. Ga je liever niet langs bij uw persoonlijke apotheek, dan kan men de abortuspil ook online bestellen.
- Voor week 7: Tot 16 dagen over tijd is een overtijd-behandeling mogelijk, hiervoor geldt geen bedenktijd. Er zijn beneden de 7 weken twee soorten abortus mogelijk, met behulp van een curettage (waarbij de baarmoeder via een door de baarmoederhals ingebracht buisje wordt leeggezogen) of met de zogenaamde abortuspil mifepristone, gevolgd door 24 tot 48 uur later prostaglandine, waarna de baarmoeder het zwangersproduct uitdrijft.
- Bij 6 tot 14 weken : Onder plaatselijke verdoving of onder algehele narcose wordt een zuigbuis door de baarmoederhals in de baarmoeder ingebracht.Via deze zuigbuis wordt het zwangerschapsproduct uit de baarmoeder verwijderd (curettage). Deze ingreep duurt ongeveer 15 minuten en de vrouw kan meestal nog dezelfde dag naar huis.
- Na week 14 : In sommige abortusklinieken vindt een soort curettage plaats, veelal onder een roesje. Bij zwangerschapsafbrekingen wegens een foetus met een erfelijke of aangeboren afwijking wordt steeds vaker gebruik gemaakt van de abortuspil, 24 tot 48 uur later gevolgd door veelal vaginaal in te brengen prostaglandinetabletten.

Indien een abortus door een ervaren arts wordt uitgevoerd brengt dit geen al te grote nadelen of gevaren met zich mee. Er bestaat wel altijd een kans op complicaties zoals infectie, bloedingen, perforatie van de baarmoeder of stoornissen in de bloedstolling. Het meest voorkomende verschijnsel is een paar dagen sterker dan normaal vloeien. Gebruik van een maandverband is dan meestal voldoende.