De ziekte van Alzheimer

Bij het ouder worden is het volstrekt normaal dat men af en toe wat vergeet, maar als er een ernstige storing optreedt in het kortetermijngeheugen dan kan dit op een symptoom zijn van Alzheimer. Bij deze ziekte degenereren de hersencellen langzaam en er zet zich een abnormaal eiwit af in de hersenen. Bijgevolg worden de zenuwcellen vernietigd en is er een vermindering van het geestelijk vermogen. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie en komt soms ook voor bij jongere mensen.

Meestal is het eerste symptoom van Alzheimer een kleine vergeetachtigheid. Naarmate de ziekte zich verder ontwikkeld begint men steeds meer te vergeten en de geestelijke vermogens worden aangetast. Later ontstaan nog ander symptomen zoals zich moeilijk kunnen concentreren, problemen met het begrijpen van geschreven en gesproken taal, rondzwerven of zelfs verdwalen in een omgeving die men nochtens goed kent.

In het begin van de ziekte is men er goed van op de hoogte dat men vergeetachtig is. Sommige mensen worden dan depressief en angstig. De symptomen worden langzaam erger, men begint langzaam te bewegen, last van snelle stemmingswisselingen, persoonlijkheidsveranderingen, achtervolgingswaan, men kan ook aggresief worden, slaapproblemen, enz... Na enkele jaren heeft de patiënt hulp nodig aangezien men niet meer voor zichzelf kan zorgen.

Jammer genoeg is Alzheimer een ongeneeslijke ziekte, maar het verminderen van het geestelijk vermogen kan bij lichte en matige gevallen vertraagd worden met medicijnen zoals Aricept, Ebixa, Exelon of Reminyl. Symptomen zoals depressiviteit, slapeloosheid of opwinding kunnen met medicijnen onder controle gehouden worden.

Een volledige verzorging kan uiteindelijk nodig zijn, eventueel thuis. Een patiënt verzorgen die Alzheimer heeft is heel belastend, zeker als die vijandig en agressief wordt. Iemand die deze ziekte heeft leeft na het stellen van de diagnose nog enkele jaren, tot ongeveer 10 jaar.